Diakens uit het Bisdom Paramaribo en het Bisdom Breda hebben elkaar onlangs online ontmoet voor een gezamenlijke uitwisseling over synodaliteit. De bijeenkomst, die via Zoom plaatsvond, stond in het teken van kennismaking, onderlinge verbondenheid en bezinning op de gezamenlijke missie van de Kerk.
Verbonden over de oceaan
De ontmoeting begon met gebed en het gezamenlijk bidden van het Onze Vader. Vervolgens stelden de diakens zich aan elkaar voor. Vanuit Breda namen onder anderen diaken Anton Janssen, Arjen Gernaert, Egbert Bornhijm, Vincent de Haas en Wim Tobé deel. Zij spraken over hun pastorale inzet in uiteenlopende parochies en over de uitdagingen van krimp en kerksluitingen. Ondanks deze ontwikkelingen klonk ook hoop: het verlangen om mensen te blijven verbinden en het geloof toekomst te geven blijft leidend.
De Surinaamse diakens Antonius Combo, Sonny (Antonius) Waterberg, Guillaume Karsters, Freddy Todie en Nelson Pavion vertelden over hun brede pastorale inzet. Naast liturgische taken zijn zij actief in catechese, jongerenwerk, huwelijksvoorbereiding en missionaire activiteiten in wijken en het binnenland. Kenmerkend is dat zij hun diaconale roeping vaak combineren met maatschappelijke of zakelijke werkzaamheden.
De ontmoeting bouwde voort op bestaande contacten tussen beide bisdommen, waaronder eerdere initiatieven zoals de diakenreizen in 2017 en 2019 en het toezenden van Bijbels vanuit Nederland naar Suriname.
Synodaliteit als houding
Sophie van den Boom verzorgde namens Breda een inleiding over synodaliteit. Daarbij verwees zij onder meer naar het slotdocument van de bisschoppensynode van 2024 en naar teksten van de Internationale Theologische Commissie.
Synodaliteit, zo benadrukte zij, is niet alleen een methode van overleg, maar vooral een geestelijke houding: samen onderweg zijn, luisterend naar elkaar en naar de Heilige Geest, ten dienste van de missionaire opdracht van de Kerk. In dat verband werd ook het beeld van de “omgekeerde piramide” aangehaald, zoals gebruikt door paus Franciscus: ambtsdragers staan niet boven het volk van God, maar zijn geroepen tot dienstbaarheid.
Synodaliteit vraagt om participatie en medeverantwoordelijkheid, met behoud van ieders eigen rol in besluitvorming. Als bijbels voorbeeld werd Nicodemus genoemd: iemand die steeds weer Jezus zoekt, vragen stelt en openstaat voor groei in geloof.
Luisteren, geduld en missionaire moed
In de uitwisseling die volgde, werd duidelijk dat synodaliteit in beide landen een leerproces is. Diep luisteren werd genoemd als kern: mensen openen zich wanneer zij zich werkelijk gehoord weten. Ook geduld kwam nadrukkelijk ter sprake. Verandering, of het nu gaat om missionaire vernieuwing in een context van krimp in Nederland, of om verdere opbouw en samenwerking in Suriname, vraagt tijd en vertrouwen.
Een terugkerend thema was de ruimte voor de Heilige Geest. Verschillende diakens getuigden van momenten waarop zij in hun pastorale werk woorden en inzichten ontvingen die zij zelf niet hadden voorbereid. De overtuiging klonk dat synodaliteit zonder geestelijke verdieping een organisatorisch proces blijft, maar met openheid voor de Geest kan uitgroeien tot echte vernieuwing.
Vanuit Suriname werd onderstreept dat synodaliteit altijd gericht moet blijven op evangelisatie. De Kerk is geroepen om uit te gaan en mensen te bereiken, ook wie zich aan de rand bevinden. Openheid, nederigheid en vertrouwen in Gods leiding zijn daarbij onmisbaar.
Vervolg
Aan het einde van de bijeenkomst spraken de deelnemers de wens uit om het contact voort te zetten en over enkele maanden opnieuw samen te komen.
De diakens kijken terug op een bemoedigende en inspirerende avond. Ondanks verschillen in context ervaren zij een gedeelde roeping: samen onderweg zijn als Kerk, in dienst van Christus en met vertrouwen in de leiding van zijn Geest.
- Lees ook: ‘Dit is onze uitdaging in Suriname’ (2017), Diakens Bisdom Breda bezoeken ontmoetingsdagen in Suriname, Diakens terug uit Suriname: een terugblik in woord en beeld en de weblog (2019)
