Regelmatig zeggen mensen dat het lijkt alsof in het spreken over de missionaire parochie de aandacht voor diaconie en zorg voor de naaste minder aandacht krijgt. In een gesprek met Vastenactie reageert Father Mallon uitvoerig op deze zorg. Zijn antwoord: een missionaire parochie kan niet naar binnen gekeerd blijven. Wie mensen werkelijk helpt om Christus te ontmoeten, helpt hen ook om hun ogen, handen en hart te openen voor kwetsbare mensen dichtbij en ver weg. Daarom hoort diaconie niet aan de rand van de missionaire parochie, maar is het de vrucht ervan: als concrete uitdrukking van geloof dat leeft, overstroomt en de wereld raakt.
Een missionaire parochie zonder diaconie bestaat niet
Toen het gedachtegoed van father James Mallon enkele jaren geleden Nederland bereikte, sloeg het in als een bom. Zijn boek Divine Renovation inspireerde veel parochies om opnieuw na te denken over hun toekomst. Niet langer het in stand houden van structuren moest centraal staan, maar het vormen van missionaire leerlingen van Jezus Christus.
Toch leefde bij velen een belangrijke vraag: waar blijft in dit verhaal de diaconie? Waar is de aandacht voor armen, kwetsbaren, gerechtigheid en internationale solidariteit? Dreigt de missionaire parochie niet vooral bezig te zijn met geloofsopbouw en evangelisatie, terwijl de opdracht om de naaste te dienen naar de achtergrond verdwijnt?
Het antwoord van father Mallon is verrassend én uitdagend. Volgens hem is diaconie niet afwezig in de missionaire parochie. Integendeel: echte diaconie kan alleen duurzaam groeien vanuit een werkelijk missionaire gemeenschap.
Niet kiezen tussen evangelisatie en diaconie
Mallon verzet zich nadrukkelijk tegen het idee dat een parochie zou moeten kiezen tussen evangelisatie en sociale inzet. Volgens hem is juist die tegenstelling één van de grootste problemen waarmee de Kerk in het Westen te maken heeft gekregen. Hij verwijst daarbij naar een ontwikkeling die volgens hem al tientallen jaren zichtbaar is: de verkondiging van het Evangelie en de sociale leer van de Kerk zijn steeds verder uit elkaar gegroeid.
Aan de ene kant ontstonden gemeenschappen die zich vooral richtten op geloofsverkondiging. Aan de andere kant organisaties en parochies die zich volledig concentreerden op sociale actie en gerechtigheid. Daardoor is een kunstmatige tegenstelling ontstaan, maar wanneer verkondiging en diaconie los van elkaar komen te staan, raakt de Kerk uit balans. Het Evangelie wordt dan gereduceerd tot woorden zonder concrete liefde óf tot maatschappelijke inzet zonder levende relatie met Christus. Juist daarom horen evangelisatie en diaconie volgens Mallon onlosmakelijk bij elkaar.
Je leest nu een klein deel van het interview. Lees het gehele artikel op Vastenactie.nl.
Foto: vlnr: Marcus Barendse, Angelique Steysel, James Mallon en Marc Bollerman (Vastenactie)
